Een onvergetelijk weekend van vader en zoon
De ochtendzon glipte door het raam en wekte me uit mijn onrustige slaap. De wekker had nog niet geluid, maar ik drukte hem snel uit, zodat ik de slaperige Luca, mijn jonge zoon, niet zou storen. Vandaag is het zaterdag, de bijzonderste dag van de week voor mij en Luca – de ondeugende vijfjarige jongen.
Als ondernemer is mijn leven een constante draaikolk van vergaderingen, plannen en lange zakenreizen. De tijd die ik aan mijn gezin kan besteden, vooral aan Luca, is schaars. Ik voel me daar altijd schuldig over. Daarom heb ik besloten om één dag per week volledig aan mijn zoon te wijden, zonder werk of telefoons, alleen wij samen.
Ik stond voorzichtig uit bed en begon het ontbijt voor te bereiden. Vandaag stond zijn favoriete dierenvormige pannenkoek op het menu. Terwijl ik de pannenkoeken bakte, moest ik glimlachen bij het denken aan mijn eerdere misbaksels, toen de pannenkoeken krom en verbrand waren. Nu ben ik in de ogen van mijn zoon een professionele "pannenkoekenchef".
"Papa, het ruikt zo lekker!" zei Luca, terwijl hij met slaperige ogen de keuken binnenkwam.
"Goedemorgen, mijn jongen!" omhelsde ik hem en kuste zijn zachte haartjes.
Het ontbijt verliep in een vrolijke sfeer, vol gelach. Luca vertelde me verhalen over school, zijn vrienden en de spelletjes die hij speelde. Ik luisterde aandachtig, zonder een detail te missen. Voor mij is de wereld van mijn zoon een wonder, en ik wil het samen met hem ontdekken.
Na het ontbijt gingen we naar het park. Luca rende enthousiast rond en ontdekte elke hoek. Ik zat op een bankje en keek naar mijn spelende zoon. In dat moment leken alle zorgen en werkdruk te vervagen. Ik was gewoon een vader, die genoot van de eenvoudige vreugde om bij zijn zoon te zijn.
We speelden tikkertje, voetbal en bouwden zandkastelen. Luca was altijd de winnaar, en ik deed alsof ik verloor zodat hij blij was. Zijn gelach weerklonk door het park en verdrong al mijn zorgen.
In de middag besloten we in plaats van naar de bibliotheek thuis te kleuren. Ik heb een paar eenvoudige kleurplaten van website kleurplaten.nl geprint (https://www.kleurplaten.nl/). Luca koos een afbeelding van een Tyrannosaurus rex, terwijl ik een Formule 1-auto koos. We spreidden kranten op de vloer en haalden allerlei kleurpotloden en wasco's tevoorschijn. Luca kleurde zorgvuldig elk detail in de afbeelding en vroeg af en toe: "Papa, is deze kleur mooi?". Ik gaf suggesties, maar liet hem vrij om zijn creativiteit de vrije loop te laten.
Luca's tekening was kleurrijk, hoewel de dinosaurussen waarschijnlijk nooit zo groen en roze waren. Mijn tekening van de raceauto was te perfect, zonder de onschuld en speelsheid. Kijkend naar onze tekeningen besefte ik dat perfectie niet het belangrijkste is. Wat telt, zijn de gelukkige momenten die we samen hebben.
Op de weg naar huis vroeg ik Luca: "Heb je vandaag een leuke dag gehad?".
"Ja, heel leuk! Ik hou van dagen met jou." – Luca omhelsde me stevig.
Zijn woorden deden mijn hart samenknijpen. Ik wist dat, hoe druk ik ook was, ik altijd tijd voor hem moest maken. Geld en roem kunnen deze waardevolle momenten niet kopen.
Thuis kookten we samen het avondeten. Luca hielp me met het schoonmaken van groenten en het wassen van wortels. Hij leek veel plezier te hebben in de keuken.
Voordat we gingen slapen, vertelde ik Luca een sprookje. Hij lag knus in mijn armen en luisterde aandachtig. Toen hij in een diepe slaap viel, legde ik zachtjes de dekens over hem heen en kuste zijn voorhoofd.
Kijkend naar Luca's engelachtige gezicht, beloofde ik mezelf dat ik altijd de zaterdagen voor hem zou reserveren. Want voor mij is Luca alles. Zaterdag is niet alleen zijn dag, maar ook de dag waarop ik langzamer kan leven, liefde kan geven en mezelf kan zijn.
#vaderzoonweekend
#qualitytime
#weekendjeweg
